Құрметті жазылушылар! Баршаңызды Ұлы Жеңіс күнімен құттықтаймын!
Осы уақыттағы өмір жайында бірнеше сөз айтайын. Мүмкін сіздердің көпшілігіңізде, мендегідей, шынайылықты иллюзорлы қабылдау қалыптасқан шығар. Дегенмен біз бәріміз жеткілікті жаспыз, өміріміздің негізгі бөлігін жаңа XXI ғасырда өткізіп жатырмыз, КСРО-ның күйреуін көрмедік, ірі халықаралық соғыстарды көрмедік.
Біздің ішімізде қазіргі қоғамның белгілі бір өркениеттілігі туралы ішкі сезім қалыптасты, соғыс туралы барлық осы әңгімелер – адамзат әлдеқашан басынан өткеріп қойған алыс әрі өзекті емес өткен секілді.
Шын мәнінде, біз адам өмірінің эволюциясының сәл басқа тарихи кезеңінде өмір сүріп жатырмыз. Маған ерекше ықшам әрі ыңғайлы «Карталардағы тарих» форматында жасалған шағын тарихи видеолар сериясы қатты көмектесті. Біз өмір сүріп жатқан әлемге қатысты иллюзияны жою үшін осы тізімді көруге кеңес беремін. Бұл видеолар біздің өміріміздің тарихи процесс қимасындағы орнын түсінуді қалыптастырады. Себебі мектепте тарих санасыз түрде оқытылады және шынайылықты түсінудің ешқандай саналы сезімін бермейді.
Бос уақытта осы видеоларды қарап шығыңыз. Олар жоғарыда айтылған нәрселерді тамаша түсіндіреді және әлем бейнесі анағұрлым байсалды әрі саналы болады. Егер қызығушылық пайда болса, Таяу Шығыста, Қытайда және Оңтүстік Америкада XX ғасырдағы соғыстар туралы қосымша видеоларды зерттеуге болады. Бұл видеолардың ерекшелігі – оларды тарихшылар емес, «факт бойынша» форматында, әрекет етуші тұлғалар мен олардың жеке тілектері туралы артық түсіндірмелерсіз жасалған. Мәселе мынада, әр елдің тарихшылары шынайылықты өз халқының мүдделері мен саясатына бейімдеп қатты бұрмалайды. Тіпті абсурдқа дейін барады, Франция тарихшылары Наполеон Ресейдегі соғысты негізгі Бородино шайқасы алдында сауатты әрі ойластырылған бұйрықтар беруге кедергі болған тұмаудың салдарынан жеңілді деп жазады.
Басқа тарихшылар жалпы Наполеонмен соғысты оның жеке қыңырлығы мен менмендігі деп жазады. Шын мәнінде мұның бәрі есі ауысқан тарихшылардың толық сандырағы. Ешқандай соғыстар жайдан-жай, бір адамның еркімен болмайды, кем дегенде әлемнің барлық мектептерінде айтылатын ірі соғыстар. Соғыс пен Бейбітшілік – жүздеген және мыңдаған жылдарға созылған тарихи процесс аясында адам санасы мен менталитетінің дамуының маңызды кезеңдері. Ұлы орыс жазушысы Лев Николаевич Толстой өзінің «Соғыс және бейбітшілік» шығармасында бұл құбылыстардың терең философиялық қабаттарын Наполеонмен соғыс мысалында ашады. Қазір әдебиет оқу сәнде емес, бұл өкінішті, өйткені тек осы бір кітаптың өзін оқу орташа адамның өмірінің барлық салаларындағы даму деңгейін бірнеше есе көтере алады.
Осы бір кітаптың өзі философия, тарих, психология, адамдардың мінез-құлқы мен қоғам құрылысы туралы ондаған тақырыптық кітаптан артық береді. Ол ойлауды дамытады, логикалық та, эмоционалдық та, сөйлеу деңгейін, коммуникацияны және қоғамдық процестерді түсінуді көтереді.
Сол соғыс, ұлы соғыс, оның жеңісінің 80 жылдығын қазір біздің ел де, бүкіл әлем де атап өтеді. Бұл жай ғана жеңіс емес, бұл бүкіл Жер тарихының неғұрлым жарық болашаққа бағытталуы. Дәл КСРО-ның нацистік фашистік идеология мен басқару құрылымының дамуын тоқтатудағы басты кедергі болғаны кездейсоқ емес. Тарихта кездейсоқтық болмайды. Қару-жарақ, тактика және әскердің дайындығы жағынан қарсы тұруға тура келген күшке тең келер ешкім болған жоқ. Сол сияқты Наполеон әскерінің күші мен дайындығына да тең келер ешкім болған жоқ. Материалдық тұрғыдан алғанда, Наполеонмен соғыста да, Гитлермен соғыста да орыс жері де, жалпы бүкіл Азия да төтеп бере алмауы тиіс еді. Бұл – осы күштердің негізгі қателігі.
Олар тек «материалдықты» есепке алады және осы жердің адамдарында оянатын сол «рух» факторын есептей алмайды. Соның нәтижесінде әрқашан жеңіледі. Және әрі қарай да жеңіле береді. Ұлы Жеңістің 80 жылдығын атап өтейік!
